N.F.K

Bazı şeylerin bedeli olmasaydı, ben herkesten çok sevinirdim. İstediğim
anda olsalardı, beni yormadan üzmeden ortaya çıkıverselerdi. Çalışmam,
strese girmem, zaman zaman uykusuz kalmam, gözyaşlarına boğulmam
gerekmeseydi.

Bir türküyü dokunaklı söylemek için, hayatımın bir yerinde, bir şekilde acı
çekmiş olmam şart olmasaydı.

Kitap yazmak için okumak gerekmeseydi, televizyon seyretmek yerine
insanları gözlemlemek, örnek insanları kedi gibi usluca dinlemek gerekmese,
sabah kalkıp birden bire yazmaya başlasaydım ne güzel olurdu! Bilmediğim
bir kelime için üç dört sözlük karıştırmak zorunda olmasaydım, okuduğum,
dinlediğim ya da seyrettiğim her şeyi, üzerinde düşünmeden sadece eğlenmek
için kullanabilseydim.

İnançlarımı başkalarına taşıyabilmek için onlara uygun yaşamam gerekmese,
iç bütünlüğü ve samimiyete ihtiyaç olmasa, kimsenin görmediği yerlerde
işlediğim kusurlarım yüzüme yansımasa, insanlar, samimiyetsizliğimi
hissetmese, elçiye değil mesaja baksalardı.

Şiir yazmak için sadece hissetmek yetse, kelimeleri işlemek, bir şiir
üzerinde aylarca, yıllarca çalışmak gerekmese, kâğıda ilk döktüğüm anda
"işte bu!" diyebilseydim. Yazdığım onca şiiri "İstediğim gibi olmadı,
içimdekini kâğıda taşıyamadı" deyip denize bırakma acısını yaşamasaydım.

Hayatta farklı olmak için herkesten farklı şeyler yapmam gerekmeseydi.
Herkesin yaptıklarını yaptığım halde, herkesten başarılı ya da farklı
olabilseydim.

Yabancı bir dili öğrenmek için Matrix filmindeki gibi sadece bir disketin
beynime yüklenmesi yetseydi. Onca sözlük karıştırmaya, kitaplar okumaya,
sinir krizlerine girmemek mümkün olsaydı…

Sevdiğim kadının kalbini hep benimle tutmak için sürekli nazik ve düşünceli
olmak, kendimi geliştirmek ve onu anlamak zorunda kalmasaydım… Ağzım çıkan
her şeyi tartmak durumunda olmasaydım… Beni hemen anlasaydı ve beni
anladığında bunu saklamasaydı.

Bir erkekle aynı işyerini ya da organizasyonu paylaşmak için onun kırılgan
egosunu sürekli hesaba katmak, stratejiler geliştirmek zorunda olmasaydım.

Kaliteli fikir ya da ürünleri insanlara anlatmak için birkaç dakika
yetseydi, Kaliteleri defalarca ispatlanmış ürün ya da fikirlerin bile
kalitesini insanlara yeniden bir şekilde fark ettirmek için o kadar
uğraşmak durumunda olmasaydım. İnsanlar anlattığım şeyleri hemen alsalar,
hemen benimseselerdi, hemen kabul etselerdi, benimle yola düşüp,
çalışmalarıma destek verselerdi.

Çocuk sahibi olmak için bile, ayın uygun günlerini hesaplamak zorunda
olmasaydı insanlar…

Genç bir öğrenciyi kendisine inandırmak zorunda olmasaydım, kolu kanadı
kırılmadan, saplantısız bir kişilikle bana gelseydi, bir eğitimci olarak
yeteneklerini ona yeniden göstermek zorunda olmasaydım. Hemen öğrenmeye ve
bir şeyler başarmaya başlasaydık.

Bir iş adamı olarak alanım ve insanlarla ilgili konularda, kendimi sürekli
güncelleştirmek durumunda olmasaydım. İki yıl önce okuduklarım hala yetiyor
olsaydı. Okumak, dinlemek yerine, yapmayı daha çok istediğim şeyleri
yapabilseydim.

Kadınlar, anlayabileceğim kadar yalın olsalardı, iş arkadaşlarım, eşim,
kızım, öğrencim ya da takım arkadaşlarım olarak hemen birbirimizi
anlayabilseydik.

Erkeklerin, o sert görünüm altında ne kadar kırılgan olduklarını anlamak
için çaba göstermem gerekmeseydi, bunu açıkça söyleselerdi. Bu kadar kapalı
davranmasalardı, onları anlamak için bu denli uğraşmam gerekmeseydi.

Çocukların ve gençlerin dünyalarının farklı olduğunu, ve bunun her devirde
değiştiğini rüyamda görseydim, uyurken öğrenseydim, onlar hakkında kitaplar
okuyup- onları sabırla dinlemem gerekmeseydi.

Yasalardan ya da otoriteden korktuğum için değil, insanları kırmamak için
susmam gerekmeseydi, içimden geçenleri sessizliğe gömmek zorunda
olmasaydım. Dostlarının yanında küçük düşmemeleri için, kendi ego ve
gururumu cebime koymam gerekmese, "Saçmalıyorsun!" diyebilseydim.

Keşke sigara içmek, insanı hasta etmese, ciğerlerini hırpalamasa, içenlerin
üzerinde o kötü kokusunu bırakmasaydı. Sigaranın toplam maliyeti, sadece
paketine ödenenden ibaret kalsaydı.

Cennet ucuz, cehennem dahi lüzumsuz olsaydı.

Ama hayat ne kadar çekilmez ne kadar anlamsız olurdu değil mi?